Συνέντευξη του Χ. Πιλάλη στο “Πριν”

Η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση είναι μια από τις τάσεις του Συνασπισμού, η οποία τοποθετείται στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος. Στο πρόσφατο συνέδριο, η Πρωτοβουλία κατάφερε να αναβαθμίσει αριθμητικά την παρουσία της στη νέα ΚΠΕ και να εκλέξει και ένα μέλος στην Πολιτική Γραμματεία. Το ΠΡΙΝ είχε μια συζήτηση με το Χρήστο Πιλάλη, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, συνδικαλιστή στη Διδασκαλική Ομοσπονδία και πρώην μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, ενόψει της 1ης Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και του προβληματισμού που αναπτύσσεται.

Αυτές τις ημέρες ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιεί την πρώτη του Πανελλαδική Σύσκεψη. Με φόντο τους νέους συσχετισμούς που διαμορφώνονται για τον Συνασπισμό και τις προσπάθειες για στρογγύλεμα των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΝ, ειδικά όσον αφορά την εναλλακτική κυβερνητική πρόταση. Νομίζετε ότι γίνεται προσπάθεια υποβάθμισης του ΣΥΡΙΖΑ;

Η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για ένα ουσιαστικό βήμα στη διαδικασία συγκρότησής του. Η υπόθεσή μας όμως δεν πρόκειται να προχωρήσει στο βαθμό που οι όποιες αντιφάσεις μας αναγκάζουν χιλιάδες ανένταχτους αγωνιζόμενους πολίτες στο να παρακολουθούν απλά τις εξελίξεις χωρίς να συμμετέχουν, διατηρώντας κάθε είδους επιφυλάξεις για την προοπτική του εγχειρήματος.

Η Πρωτοβουλία, μαζί με άλλες δυνάμεις και ανένταχτο κόσμο, αγωνίζεται για να καταλήξει η συνδιάσκεψη στην εμβάθυνση τόσο των πολιτικών όσο και των οργανωτικών χαρακτηριστικών του σχήματος. Η Πρωτοβουλία μαζί με άλλες δυνάμεις προωθεί ένα κείμενο, στο οποίο έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 1.500 υπογραφές και μεταξύ άλλων προβάλλει την ανάγκη για οργανωτική ανασυγκρότηση του σχήματος και την εισαγωγή της ιδιότητας «του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ». Αυτό που είναι απαραίτητο, είναι να συναντηθούμε με τους ανένταχτους αριστερούς, τους οποίους καλούμε να ενταχθούν μαζικά στις γραμμές μας και να λειτουργήσουν ισότιμα όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο, αλλά και στην ίδια τη συνδιάσκεψη, πρωταγωνιστώντας στο παρόν και κυρίως στο μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουμε να γίνουμε ένας πολιτικός σχηματισμός μελών και όχι μόνο στελεχών και συνιστωσών. Βλέπουμε το ΣΥΡΙΖΑ ως κορυφαίο εργαλείο για να οικοδομηθεί η όσο το δυνατό πλατύτερη και βαθύτερη ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς. Αγωνιζόμαστε για συνεργασία αλλά και ενότητα με τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις (ΚΚΕ και Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά) και το μεγάλο κομμάτι του ανένταχτου κόσμου που μας παρακολουθεί κινούμενος σε αντισυστημική κατεύθυνση. Για να γίνουν όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να αποκτήσει εκτός από οργανωτική δομή στη βάση και ενιαίο και συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα.

Τελικά σε μια περίοδο έξαρσης των εργατικών κινητοποιήσεων και αγώνων, αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι μια εναλλακτική αριστερή κυβέρνηση με μικρότερες ή μεγαλύτερες δόσεις κεντροαριστεράς ή ένα ισχυρό εργατικό κίνημα; Πώς αυτός ο στόχος εξυπηρετείται από τις τελευταίες θέσεις του ΣΥΝ; Πως διαφοροποιείται συγκεκριμένα η δική σας τάση στην πράξη;

Η Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ μάχεται για την αυτονομία του συνδικαλιστικού κινήματος, κόντρα σε φιλοκυβερνητικές παρεμβάσεις, αντίθετα δηλαδή στις λογικές του κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ. Προβάλλουμε τη συνεργασία με την αριστερή και ταξική πτέρυγα του συνδικαλιστικού κινήματος, με ριζοσπαστική κατεύθυνση και αντικαπιταλιστική προοπτική. Ως Ανασύνθεση παλέψαμε και μέσα από το ΣΥΝ, με τροπολογία που συνυπογράψαμε με συντρόφους και συντρόφισσές μας και απ΄το “Αριστερό Ρεύμα” στο τελευταίο μας συνέδριο, ώστε να σταματήσει η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως αντίστοιχα έκανε το κόμμα μας στις δημοτικές εκλογές. Θεωρούμε πως βασική μας προτεραιότητα στη νέα περίοδο οφείλει να είναι παντού η συγκρότηση ταξικών, μετωπικών και αντικαπιταλιστικών συνδικαλιστικών σχημάτων με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και ανένταχτους αγωνιστές και όχι μια κυβερνητική πρόταση. Επιδίωξή μας επίσης πρέπει να είναι η συνεργασία αυτών των σχημάτων με όλες τις δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, όπου φυσικά αυτό είναι εφικτό.

Ο Αλέξης Τσίπρας με την παρέμβασή του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αλλά και με άλλες παρεμβάσεις του, αφήνει περιθώρια συνεργασίας (στα πλαίσια μιας αριστερής πολιτικής) όχι μόνο με εκείνα τα τμήματα της βάσης του ΠΑΣΟΚ που τείνουν να διαφοροποιηθούν από τη σοσιαλφιλελεύθερη πρακτική, αλλά και με την ηγεσία του. Υπάρχουν περιθώρια αλλαγής των κυρίαρχων χαρακτηριστικών του σημερινού ΠΑΣΟΚ; Και όλα αυτά δε σημαίνουν επιστροφή στις αυταπάτες για ένα καλό ΠΑΣΟΚ (κάτω από την πίεση μιας ενδεχόμενης εκλογικής ενίσχυσης της αριστεράς) και στην παλιά καλή λογική της προοδευτικής διακυβέρνησης και της ρετουσαρισμένης κεντροαριστεράς; Και πώς μπορούν στο ΣΥΡΙΖΑ να συνυπάρχουν δυνάμεις που έχουν απορρίψει αυτές τις αυταπάτες και στρέφονται στην οικοδόμηση ενός αντικαπιταλιστικού μαζικού κινήματος με τις βασικές δυνάμεις του ΣΥΝ που παρόλες τις διαφορές τους, επιμένουν στη «ριζοσπαστική ανανέωση» του κεντροαριστερού κυβερνητισμού;

Προφανώς και δεν υπάρχουν περιθώρια αλλαγής των πολιτικών χαρακτηριστικών του σημερινού ΠΑΣΟΚ, το οποίο εδώ και πολλά χρόνια είναι όψη του ίδιου νομίσματος με αυτό της ΝΔ. Στο ΣΥΝ όπως φαίνεται καθαρά στα δυο τελευταία του Συνέδρια (4ο και 5ο), η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και των στελεχών του δεν έχει καμιά αυταπάτη για κάποιο “αριστερόστροφο” ΠΑΣΟΚ και αυτό φαίνεται στα ντοκουμέντα των δυο συνεδρίων, στις ανακοινώσεις του κόμματος, τις θέσεις των τμημάτων της Κεντρικής μας Επιτροπής. Δυστυχώς όμως αυτά είναι ξεκάθαρα μόνο σε όσους παρακολουθούν τις κομματικές μας τοποθετήσεις. Η αδυναμία μας ως ΣΥΝ να ξεφύγουμε από επικοινωνιακές τακτικές, δίνει τροφή σε κάθε είδους σενάρια, που όμως δεν εκφράζουν την μεγάλη πλειοψηφία των μελών μας. Άρα οι άλλες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ ενδεχομένως να έχουν προβλήματα με τέτοιου είδους τακτικές και όχι με τις θέσεις του ΣΥΝ.

Η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση άσκησε κριτική στην ειδική πολιτική απόφαση του συνεδρίου και χαρακτήρισε το ενιαίο κείμενο των θέσεων «μια αποτυχημένη προσπάθεια να κουκουλωθούν υπαρκτές όσο και φυσιολογικές πολιτικές διαφορές, τις οποίες όλοι γνωρίζουμε». Ωστόσο τελικά υπερψηφίσατε αυτές τις θέσεις. Πιστεύετε ότι στο 5ο συνέδριο έγινε προώθηση μιας αριστερή στροφής ή αυτό το συνέδριο αποτέλεσε ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω;

Η Πρωτοβουλία κατέθεσε ένα εναλλακτικό κείμενο απέναντι από το Σχέδιο Θέσεων που ενέκρινε η συντριπτική πλειοψηφία της ΚΠΕ. Θεωρούμε -μεταξύ πολλών άλλων- ότι το σχέδιο θέσεων έκανε υποχωρήσεις σε βασικά ζητήματα κριτικής προς το ΠΑΣΟΚ και τη σοσιαλδημοκρατία, προσδοκώντας οφέλη δια των πολιτικών «ανοιγμάτων» προς ένα κομμάτι του. Το σχέδιο θέσεων ήρθε να συμπληρώσει η “ειδική πολιτική απόφαση” που κινείται σε αντισυστημική κατεύθυνση, με σαφείς αποστάσεις από κάθε κεντροαριστερό ή αριστεροκεντρώο σενάριο. Η “ειδική πολιτική απόφαση” κινείται σε αυτή την κατεύθυνση λαμβάνοντας υπόψη όλο τον προσυνεδριακό και τον συνεδριακό μας διάλογο. Θεωρούμε λοιπόν ότι με το εναλλακτικό μας κείμενο που υποστηρίξαμε σε όλο τον προσυνεδριακό διάλογο του ΣΥΝ, συμβάλλαμε σε μεγάλο βαθμό ώστε τα πολιτικά κενά του σχεδίου θέσεων να μειωθούν. Ήμασταν δε από τους συνδιαμορφωτές της ειδικής πολιτικής απόφασης. Άρα σίγουρα δεν κάναμε βήμα προς τα πίσω!

Τελικά αυτό το ρεύμα αντίστασης και ρήξης με την καπιταλιστική επίθεση που αναπτύσσεται με αντιφάσεις στη χώρα μας και σε παγκόσμια κλίμακα, θα έχει τροχιά φωτοβολίδας ή μπορεί να οδηγήσει πολύ μακριά στη νέα εποχή; Και για να γίνει κάτι τέτοιο αρκεί απλά η αριστερά να κάνει το στοιχειώδες βήμα αποδέσμευσης από την κεντροαριστερά και τον κυβερνητισμό ή απαιτούνται βαθύτερες τομές ιστορικής σημασίας;

Φυσικά και δεν αρκεί η απλή αποδέσμευση από την κεντροαριστερά και τον κυβερνητισμό. Θεωρούμε ότι στην εποχή μας εξελίσσονται πολύ σημαντικές, πολλές φορές “υπόγειες” πολιτικές διεργασίες, που μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες ανατροπές. Η Αριστερά οφείλει να συμμετέχει σε όλες αυτές τις διεργασίες, σεβόμενη τη δυναμική και την αυτονομία των κινημάτων που πολλές φορές τις δρομολογούν.