Να γυρίσουμε επιτέλους σελίδα

Του Γιώργου Ματθαίου* από την Αυγή της 19/03/09.

«Ο Συνασπισμός μπορεί, νομίζω, να κάνει το μεγάλο άλμα. Φτάνει να νικήσει τον μεγάλο αντίπαλό του. Και ο μεγάλος αντίπαλος του Συνασπισμού είναι η Κουμουνδούρου, η παγίδα μιας αντιπαράθεσης στελεχών, μακριά από τα μέλη του κόμματος και την κοινωνία»
Αλέκος Αλαβάνος, 25 Φλεβάρη 2007

Ο σύντροφος πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού είχε απόλυτο δίκιο, όσο και εάν μερικοί, γνωστοί επαγγελματίες του κτhρίου που στεγάζει τα γραφεία του κόμματος, τότε του επιτέθηκαν με σφοδρότητα. Την ώρα που «έξω» από την Κουμουνδούρου δίνουμε μεγάλες μάχες μες στα κινήματα για την ανανέωση, στον Ελαιώνα ενάντια στο Mall του Βωβού, στο πάρκο της Πατησίων, με τη στάση μας στα Δεκεμβριανά του 2008, «μέσα» καλλιεργούνται φόβοι, οι οποίοι συνεχώς και αδιαλείπτως επανέρχονται από τους επαγγελματίες της κομματικής τρομοκρατίας.

Μπορούμε λοιπόν να επιστρέψουμε στις αξίες -και όχι στις διαιρέσεις και στις ταλαιπωρίες- της Αριστεράς για να προχωρήσουμε μπροστά; Στο δρόμο για τις ευρωεκλογές και τις επόμενες μάχες θα κριθεί όλος ο Συνασπισμός. Θα κριθούν, όμως, και το καθένα από τα στελέχη ξεχωριστά.

Το μεγάλο δέσιμο με την κοινωνία, δυστυχώς, η Αριστερά το είχε όταν βρέθηκε εξόριστη στα ξερονήσια και στις φυλακές, όταν βρέθηκε στα βουνά της ελεύθερης Ελλάδας με την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Όταν τα διωκόμενα στελέχη της αφουγκράζονταν τον καταφρονεμένο του χωριού, τον κατάδικο της φυλακής, τον κτηνοτρόφο, τον αγρότη, τους γέροντες, τους μικροεπαγγελματίες, τους εργάτες και τη νεολαία της πόλης, των χωριών και των νησιών. Γι’ αυτό κατάφερε τότε και τους κέρδισε. Γιατί οι πληροφορίες είχαν αμφίδρομη σχέση. Τους είχε βάλει ενεργά στις δικές της αναζητήσεις και αυτοί της έδειχναν τον δρόμο να πραγματοποιήσει τα δικά τους όνειρα.

Πώς μπορεί σήμερα η Αριστερά να αφουγκραστεί και πάλι την κοινωνία; Πώς θα μπορέσει η αριστερά να «κατασκηνώσει» και πάλι εκεί που η φτώχεια χτυπάει την πόρτα, εκεί που η ανεργία περιθωριοποιεί τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά, εκεί που οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι βλέπουν το βιός τους να χάνεται; Πώς θα προχωρήσουμε με τολμηρό τρόπο στην προώθηση νέων δίπλα στους έμπειρους συντρόφους μας, στη συνάντησή μας με τη νέα γενιά;

Χρειάζεται μια γενναία αναδιάρθρωση της λειτουργίας του κόμματος:

* Με την επιστροφή της θεωρίας στο κόμμα και με προγραμματική δράση που θα εστιάζει στην αντιμετώπιση της ανεργίας, την επισφαλή εργασία, τις συντάξεις ντροπής, την οικογενειακή αγροτική εκμετάλλευση που συνθλίβεται, καθώς και λόγο που θα συντονίζει ξανά τις προσδοκίες του λαού με τις αξίες της αριστεράς.

* Με άνοιγμα των οργανώσεων που θα δίνει δυνατότητες κοινωνικής συμμετοχής και αυτοοργάνωσης.

* Με το να βαθύνει η προώθηση της νέας γενιάς στα ηγετικά όργανα του Συνασπισμού, που πρέπει να φέρει τον αέρα της αμφισβήτησης και να αντικαταστήσουμε την κυριαρχία της μέσης ηλικίας στις οργανωτικές δομές με μια δημιουργική σύνθεση ηλικιών.

* Με τη συμμετοχή (δημοψηφίσματα) όλων των μελών του κόμματος στη λήψη των αποφάσεων για κεντρικές διλημματικές επιλογές – αυτοδιοικητικές συνεργασίες, τυχόν κυβερνητικες συνεργασίες κλπ.

* Με την αποδέσμευση της οργανωτικής λειτουργίας από τη λογική της ισορροπίας των τάσεων, από την οποία απουσιάζει μια συνολική αντίληψη και στρατηγική.

* Με την επαναφορά της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας ως κεντρικών αξιών στην κομματική κουλτούρα. Τα προσωπικά δρομολόγια πλήττουν καίρια -και επανειλημμένα- την εικόνα του ΣΥΝ στην κοινωνία.

* Με την ανάδειξη του ΣΥΝ ως χώρου πολιτικού ήθους, μέσα σε ένα περιβάλλον ιδιοτέλειας και διαφθοράς. Η Αριστερά των εξοριών και των φυλακών ξεχώρισε χάρη στην ανιδιοτέλεια και την αυτοθυσία των αγωνιστών της. Σήμερα που υπάρχει μια γενική απαξίωση στην κοινωνία για την κομματική ένταξη. μπορούμε να στραφούμε -όχι βέβαια ως ομοιώματα των παλιών αγωνιστών- στην ιστορία μας. Αυτό ζητούν επιτακτικά από εμάς οι πολίτες που βιώνουν τον ατομισμό και τον κυνισμό που διαχέει παντού σήμερα ο καπιταλισμός. Στο κόμμα μας οι πολίτες πρέπει να βλέπουν ένα δείγμα γραφής για τις αξίες της κοινωνίας που οραματιζόμαστε. Αν θέλουμε τον ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, δε θα κάνουμε τίποτε χωρίς αυτούς που είναι τα πρώτα θύματα της εκμετάλλευσης.

* Ο Γιώργος Ματθαίου (ΠΚ Γέρακα) συμμετέχει στην Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση.